Dziennik podróży (z notatek studentki Justyny)

Dzień pierwszy – 13.02.2025

Pierwszy dzień pobytu w Chennai rozpoczęliśmy o godzinie 8.00 śniadaniem podanym, ku naszemu zdziwieniu, na liściu bananowca.

W samo południe, uczestniczyliśmy w Eucharystii w kościele syro-malabarskim, po której udaliśmy się do miejsca, gdzie według lokalnej tradycji więziony był przed śmiercią św. Tomasz Apostoł. Historię tego miejsca opowiedział nam przemiły, miejscowy przewodnik. 

Popołudnie spędziliśmy w Kanchipuram, w świątyniach bóstw hinduistycznych, wypełnionych zapachem kadzideł. 

Na koniec, mieliśmy niezwykłą okazję zobaczyć okiem Europejczyka coroczne obchody ku czci Wisznu.

Drzwi orientalnej przygody – zostały uchylone…

Dzień drugi – 14.02.2025

Drugi dzień pobytu w Chennai był dalszym podążaniem śladami św. Tomasza Apostoła. Po śniadaniu udaliśmy się do Santhome Cathedral, gdzie pośród głośnych, zatłoczonych ulic i kolorowych budynków wyrosła przed nami śnieżnobiała, smukła katedra. To właśnie tutaj – według tradycji – miało spoczywać ciało św. Tomasza.

Kolejnym punktem dnia była wizyta w Mahabalipuram oraz wspólny obiad. Następnie udaliśmy się na Górę św. Tomasza, gdzie o godzinie 15:00 uczestniczyliśmy w Eucharystii. Msza Święta sprawowana w godzinie miłosierdzia była błogim odpoczynkiem i duchowym wzmocnieniem w tak bardzo upalnym dniu.

Po niej wróciliśmy do hotelu, skąd po szybkim wykwaterowaniu udaliśmy się na lotnisko. Wieczornym lotem z Chennai do Cochin dotarliśmy do stanu Kerala, gdzie czekały na nas kolejne fragmenty historii Apostoła Tomasza. Około północy przybyliśmy do SEERI w Kottayam.

Dzień trzeci – 15.02.2025

Kolejne dni w stanie Kerala były dla nas niezwykłym i bardzo specyficznym spotkaniem z egzotyką tego kraju oraz bogactwem chrześcijańskiego Wschodu.

Po zakwaterowaniu w Ekumenicznym Instytucie Badawczym Św. Efrema (SEERI) w Kottayam rozpoczęliśmy dzień modlitwą i Qurbono, a następnie wyruszyliśmy do Mannanam, do zgromadzenia Karmelitów Maryi Niepokalanej (CMI). Tam poznaliśmy postać założyciela zgromadzenia – św. Eliasa Chavary, kanonizowanego w 2014 roku przez papieża Franciszka.

Mieliśmy okazję uczestniczyć w podniosłej liturgii sprawowanej w rycie syro-malabarskim. Śpiew licznie zgromadzonych wiernych, festiwal kolorów oraz bogate zdobienia ołtarza sprawiły, że nasze zmysły, duchowość i europejski temperament doświadczyły niezwykłego piękna. Był to moment, który pozwolił nam na nowo odkryć ogrom bogactwa chrześcijańskiego Orientu.

Po wspólnym obiedzie i zwiedzeniu zbiorów manuskryptów udaliśmy się do kościołów regionu Kottayam. W godzinach popołudniowych byliśmy także świadkami ceremonii pogrzebowej, tak odmiennej od europejskich zwyczajów. Odwiedziliśmy miejsce objawień Najświętszej Maryi Panny wraz z cudownym źródełkiem oraz kościół, w którym w szczególny sposób czczona jest postać biblijnego proroka Jonasza.

W Valiyapally mogliśmy zobaczyć perskie krzyże kamienne – wyjątkowe świadectwo ciągłości tradycji syryjskich w Indiach Południowych.

W drodze powrotnej męska część naszej grupy odwiedziła również drugi najstarszy meczet w Indiach. Zgodnie z muzułmańskim zwyczajem poprzedzili wejście rytualnym obmyciem nóg. Dzień zakończyliśmy wspólną modlitwą wieczorną i kolacją w SEERI.

Dzień czwarty – 16.02.2025

Niedziela upłynęła nam pod znakiem spotkania w Sanktuarium Świętej Alfonsy w miejscowości Bharananganam. Również tutaj poruszyła nas niezwykła aktywność wiernych podczas Mszy Świętej.

Po obfitym obiedzie wjechaliśmy serpentynami na wysokość 2500 m n.p.m., gdzie znajduje się klasztor – ashram założony w 1960 roku. Przeor tego zgromadzenia zaprosił nas na wędrówkę do złotodajnej krainy – na plantacje herbaty.

Gdy dotarliśmy do pustelni położonej w malowniczej enklawie, wyciszyliśmy emocje, a jedna z uczestniczek wyrecytowała Psalm 139: „Bóg wszystko przenika”.

Droga powrotna była jedną wielką sesją fotograficzną, przeplataną zachwytem i uwielbieniem Boga za to, jak pięknie stworzył świat.

Dzień piąty – 17.02.2025

Kolejny dzień, zaplanowany przez ks. Dziekana, upłynął nam na rejsie łodzią po słynnych Backwaters w Kerali. Był to czas relaksu, odpoczynku fizycznego, zachwycania się pięknymi widokami, spokojem tego miejsca, dobrym jedzeniem, a przede wszystkim czas dla siebie.

Podczas rejsu dzieliliśmy się również refleksją nad pytaniem: „Czym są dla mnie studia podjęte na Wydziale Teologicznym na kierunku Orientalistyka Chrześcijańska?”.

W drodze powrotnej przypadkiem staliśmy się świadkami egzotycznej procesji barwnie ubranych Hindusów oraz słoni ozdobionych złotem.

Na koniec zatrzymaliśmy się jeszcze, by ugasić pragnienie świeżym mleczkiem kokosowym.

Dzień szósty – 18.02.2025

Niezwykłym doświadczeniem kolejnego dnia były dwa spotkania. Pierwszym była wizyta w Niższym Seminarium przy Thiruvalla Cathedral oraz spotkanie z Jego Ekscelencją Arcybiskupem Thomasem Mar Koorillosem. Drugie spotkanie odbyło się w Wyższym Seminarium Mar Thoma Seminary w Kottayam.

Wspólne nabożeństwo, kolacja, zwiedzanie biblioteki oraz muzeum zakończyły się konferencją, podczas której mieliśmy możliwość zadawania pytań naszym księżom profesorom.

Dzień siódmy – 19.02.2025

19 lutego 2025 roku, pod opieką ks. Baby Varghese, rozpoczęliśmy dzień bardzo wcześnie od wspólnej Mszy Świętej o godzinie 5:30. Następnie wyruszyliśmy z SEERI w kierunku Kochi i Ernakulam. Śniadanie spożyliśmy po drodze, ciesząc się pierwszymi widokami budzących się do życia Indii.

Podczas naszej wyprawy odwiedziliśmy ważne dla lokalnych chrześcijan miejsca, związane m.in. z Synodem w Diamper z 1599 roku, żydowskie synagogi oraz miejsce spoczynku Vasco da Gamy, poznając bogatą historię i wielokulturowe dziedzictwo tego regionu.

Kolejnym punktem była wizyta w Kakkanad – Mount St. Thomas, miejscu szczególnie ważnym dla chrześcijan w Indiach. Zostaliśmy tam przyjęci przez emerytowanego Arcybiskupa Większego Kościoła Syro-Malabarskiego, ks. kardynała George’a Alencherry’ego, oraz przez aktualnego zwierzchnika tegoż Kościoła, ks. arcybiskupa Raphaela Thattila.

Wieczorem wróciliśmy do SEERI na wspólną kolację, kończąc kolejny dzień pełen duchowych przeżyć, historii i zachwytu nad pięknem Kerali.

Dzień ósmy – 20.02.2025

Zbliżając się do końca naszego wyjazdu studyjnego, rozpoczęliśmy dzień od porannej modlitwy i Qurbono w SEERI. Po śniadaniu udaliśmy się do Kaduthuruty, gdzie odwiedziliśmy Valiyapalli oraz Thaliyil Shri Temple.

Kolejnym punktem dnia był spacer po Kottayam i wizyta w przepięknym kościele Lourdes Church, nazywanym Indyjskim Watykanem. Był to czas zachwytu nad pięknem architektury, ale także moment refleksji i wdzięczności za całe doświadczenie pobytu w Kerali.

Po obiedzie w SEERI przyszedł czas na odpoczynek oraz zakupy pamiątek, przypraw i herbaty.

W oczekiwaniu na pociąg mieliśmy okazję spotkać prawdziwego słonia indyjskiego, do którego mogliśmy się przytulić i uwiecznić tę niezwykłą chwilę na zdjęciach. Po kolacji i wykwaterowaniu wsiedliśmy do pociągu, by po czternastogodzinnej podróży dotrzeć do Chennai – miejsca, od którego rozpoczął się nasz indyjski szlak.

Dzień dziewiąty – 21.02.2025

Po czternastogodzinnej podróży pociągiem dotarliśmy do Chennai, gdzie rozpoczął się ostatni etap naszego wyjazdu studyjnego. Po krótkim odpoczynku w szkole prowadzonej przez zgromadzenie CMI wyruszyliśmy na zwiedzanie miasta oraz ostatnie zakupy.

Przysłowiową „wisienką na torcie” była jednak wizyta w świątyni Śiwy z VII wieku, wpisanej na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Nasz „study trip” był niewątpliwie czasem o nieprzeliczalnej wartości — czasem budowania relacji, wzmacniania więzi między nami oraz spotkania z mieszkańcami subkontynentu indyjskiego.

Z ogromną wdzięcznością dziękujemy wszystkim, którzy przyczynili się do tego, aby ten wyjazd mógł się odbyć i przejść do naszej wspólnej historii. ❤️

Od początku…

W dniach 12–22 lutego 2025 r. grupa studentów Wydziału Teologicznego Uniwersytetu wraz z kilkoma wykładowcami udała się w podróż studyjną do Południowych Indii. 

Od początku…

Od czterech lat na Wydziale Teologicznym UO prowadzimy kształcenie studentów na kierunku orientalistyka chrześcijańska. Studia te, będący jedyną taką propozycją w Polsce, już w swoim założeniu programowym mają zaznajomić studentów z szeroką problematyką orientalnego świata i kontekstów kulturowych, w których żyją tamtejsi chrześcijanie. Program studiów został skonstruowany w taki sposób, aby studenci poznali całą paletę zagadnień: począwszy od zakorzenienia kulturowego poszczególnych grup chrześcijan Wschodu, poprzez konteksty polityczne ich życia, dziedzictwo językowe i piśmiennicze, aż po problemy związane z migracjami, kryzysami humanitarnymi i wyzwaniami codziennej egzystencji. Już na etapie promocji kierunku zależało nam, aby chętnym studentom umożliwić nie tylko teoretyczne poznanie wykładanych zagadnień, ale pokazać im praktyczny wymiar życia niektórych grup chrześcijańskich.

Początkowo czas pandemii uniemożliwił wszelkie działania w tej kwestii. Po pandemii, w ubiegłym roku, mieliśmy szczęści gościć Orient w Opolu, podczas międzynarodowej konferencji „Christian Orient – undiscovered heritage of humanity” (Doskonała Nauka: DNK/SP/572983/2022).

Dlaczego Indie?

Jako kierunek pierwszej wyprawy studyjnej Dziekan naszego Wydziału wybrał Indie ze względu na wieloletnią współpracę z naukowymi ośrodkami Subkontynentu, którą najpierw prowadził indywidualnie (studia w St. Ephrem Ecumenical Research Institute w Kottayam), a następnie przeniósł na płaszczyznę międzyuczelnianą (w styczniu 2025 zostanie podpisana umowa bilateralna o współpracy między UO a Dharmaram Vidya Kestram w Bangalore). 

Wizyta w Indiach ma pomóc studentom w nabyciu szeregu kompetencji społecznych, które znacząco wpłyną na ich wiedzę i umiejętności jako przyszłych absolwentów kierunku. W ramach naszego wyjazdu chcemy odwiedzić kilka miejsc ważnych z punktu widzenia indyjskiego chrześcijaństwa, np. Mylapore, będące jego kolebką oraz stan Kerala, w którym procent chrześcijan jawi się jako znaczący. Ponadto odwiedzimy Kottayam, Kochi, Ernakulam i Thiruvalla. W tych wszystkich miejscach zaplanowane zostały spotkania z przedstawicielami siedmiu tradycji chrześcijańskich obecnych w Indiach od niemal dwóch milleniów, a także wykłady i warsztaty. Ponadto jeden dzień wyjazdu poświęcony zostanie na wolontariat w jednym z przytułków prowadzonych przez lokalnych chrześcijan.

Mamy nadzieję, że nasza podróż studyjna, oprócz efektów niewymiernych, przyniesie również szereg efektów mierzalnych. W trakcie podróży chcemy nagrać film, który będzie dokumentował całość wyprawy, a w przyszłości może stać się materiałem promującym kierunek i całą Uczelnię. Ponadto chcemy wydać drukiem książkę zawierającą materiały studyjne, która z kolei ma szansę stać się pierwszym na polskim rynku podręcznikiem związanym z chrześcijaństwem indyjskim, jego historią, potencjałem i możliwymi interakcjami w Polsce. Dodatkowo chcielibyśmy wesprzeć materialnie goszczącą nas indyjską uczelnię.

Nasz wyjazd studyjny  wychodzi zatem naprzeciw założeniom kierunku orientalistyka chrześcijańska. Jesteśmy  przekonani, że wyjazd przyczyni się do podniesienia efektów jakości kształcenia i stanie się elementem promującym naszą Uczelnię. Mam również nadzieję, że dzięki materiałom, jakie uda nam się zebrać w Indiach, będziemy umieli pozyskiwać w przyszłości patronów kolejnych inicjatyw naukowych i badawczych związanych z rozwojem kierunku, Wydziału i całej Uczelni.

W tym miejscu już niebawem prowadzić będziemy „dziennik podróży”. Serdecznie zapraszamy!

Dzień 0

Trwają ostatnie przygotowania do wyjazdu.

Uczestnicy pakują walizki, ważą podręczny bagaż, słowem gorączka przedwyjazdowa!